Leidt de Schiedammer parkmoord tot meer onterechte vrijspraken?

Bovenstaande vraag lijkt onmogelijk te beantwoorden, maar ik waag toch graag een poging. Mijn stelling is dat de Schiedammer parkmoord  tot meer vrijspraken leidt. Zaken die vóór Schiedam probleemloos zouden hebben geleid tot een veroordeling, leiden nu tot vrijspraak. Hierbij zitten hoogstwaarschijnlijk ook zaken bij van personen die eigenlijk de dader zijn.

De Schiedammer parkmoord draaide om de zaak waarbij Kees B. ,mede naar aanleiding van zijn valse bekentenis, ten onrechte werd veroordeeld voor de doodslag op Nienke Kleiss en poging tot doodslag op haar vriendje Maikel. De zaak leidde bij de wetgever, maar ook bij het OM en bij de zittende magistratuur tot tal van verbeterprogramma’s om  gerechtelijke dwalingen zoals deze in de toekomst te voorkomen. De verbeteringen, zoals een motiveringsplicht voor de rechter t.a.v. onderbouwde standpunten van de verdachte zijn een zegen voor de rechtspraak. De verbeteringen kennen echter ook een keerzijde.

Recente vrijspraken, in de zaken Vivica Spong en de Metin Degmez lijken de stelling te rechtvaardigen dat de rechters wellicht te hoge eisen stellen aan een veroordeling. Ik zeg nadrukkelijk lijken, omdat het natuurlijk lastig is om een oordeel te vellen zonder het dossier van A tot Z te kennen. De motiveringen in beide vonnissen bieden echter tal van aanknopingspunten.

In de zaak die draait om de moord op de Turkse man Metin Degmez is gistermiddag een 40 jarige man vrijgesproken. Volgens de rechtbank was er geen rechtstreeks bewijs dat de verdachte de schutter was. Wel kan er volgens de rechtbank een motief zijn geweest, het slachtoffer zou een relatie hebben gehad met de vrouw van verdachte. Hiervan was de verdachte ook op de hoogte. De verdachte kocht namelijk een geprepareerde mobiele telefoon en gaf deze aan zijn vrouw om gesprekken af te luisteren. Daarnaast blijkt uit een analyse van de tapgesprekken dat de moeder van verdachte spreekt over eerwraak. Verder was de verdachte op de dag van de moord enige tijd alleen met het slachtoffer en had dus gelegenheid hem te doden. Dit in combinatie met het feit dat hij in de nacht van de moord is teruggegaan naar het verenigingsgebouw om de mobiele telefoon van het slachtoffer weg te nemen en het feit dat hij schotresten op zijn jas en broek had, zou toch voldoende moeten zijn voor een veroordeling? De rechtbank oordeelde anders:  “De rechtbank realiseert zich bij dit oordeel (vrijspraak) terdege dat veel vragen onbeantwoord blijven en dat de dingen kunnen zijn gegaan zoals de officier van justitie heeft betoogd. Echter, de enkele mogelijkheid is onvoldoende voor een veroordeling.”

One comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s