Cold cases

Een exacte definitie van cold cases is niet te geven. Wanneer een afgesloten politieonderzoek exact tot cold case wordt bestempeld is van geval tot geval verschillend. Dat kan na enkele jaren het geval zijn, maar ook maanden zijn denkbaar. Een zaak wordt pas een cold case-zaak genoemd als het gaat om een ernstig misdrijf. Te denken is aan een levensdelict of een zedendelict. Gezien de huidige ontwikkelingen op het gebied van forensisch DNA-onderzoek, bijvoorbeeld het grootschalige DNA-verwantschapsonderzoek en de wet DNA onderzoek bij veroordeelden, worden de laatste jaren veelvuldig cold case zaken ‘opgelost’ of nieuw leven ingeblazen. Voorbeelden hiervan zijn de zaken Nicole van der Hurk en Marianne Vaatstra. Misdaadvandaag zal de ontwikkelingen omtrent deze cold case zaken op de voet volgen

Cold case na 35 jaar ‘opgelost’

Door extreme droogte in Texas is waarschijnlijk na 35 jaar de verdwijning van Helen Holladay opgelost. Als gevolg van de droogte kwam een meer droog te staan, waardoor een pick-up truck bloot werd gesteld. In de pick-up truck werd vervolgens een skelet aangetroffen. De politie moet nog bevestiging krijgen door middel van DNA-onderzoek dat het daadwerkelijk om het lichaam van de vrouw gaat. Volgens de politie werden in het voertuig echter sporen aangetroffen die er op duiden dat het om Helen Holladay moet gaan. De politie heeft de zaak inmiddels als een moordonderzoek opgeschaald. Haar echtgenoot, die ooit als verdachte werd beschouwd omdat de twee op de avond van haar verdwijning een ruzie hadden, is reeds enige tijd geleden overleden.

Verdachte zaak Nicole van der Hurk ontkent moord en verkrachting

De 46 jarige verdachte, Jos de G, die vorige maand werd opgepakt voor de moord en verkrachting op de destijds 15 jarige Nicole van der Hurk ontkent beide misdrijven te hebben gepleegd. Het meisje verdween op 6 oktober 1995 toen ze op weg was naar haar bijbaantje in de supermarkt. Pas twee maanden later werd haar lichaam in de bossen bij Lierop gevonden.
De man werd 14 januari jongstleden door de politie aangehouden op basis van een DNA-match, tussen het DNA-profiel van de verdachte en een van de profielen die uit het onderzoek werd verkregen.
Opmerkelijk hierbij is dat deze DNA-match reeds eind 2012(!) lijkt te zijn verkregen. Volgens het politiepersbericht is na de match fulltime met zes rechercheurs aan de zaak gewerkt. Dat het rechercheteam ruim een jaar nodig heeft gehad om de arrestatie te verrichten roept vragen op. Dat er na een match onderzoek wordt gedaan is recherchetechnisch logisch te noemen, al was het maar om de achtergronden en leefsituatie van de verdachte in kaart te brengen, bijvoorbeeld ter voorbereiding op een eventueel verhoor. De duur van het onderzoek is echter onlogisch gezien het feit dat de man reeds voor een verkrachting van een jonge vrouw tot TBS met dwangverpleging was veroordeeld. De recherche nam dan ook mijns inziens een groot risico dat hij wellicht weer de fout zou ingaan.

Herkomst DNA

De strafzaak zal zeker gezien de ontkenning van zijn client, dan ook met name om de bewijskracht en de uitleg van het DNA-bewijs draaien. Vragen die hierbij van belang zullen zijn; waar is het DNA-materiaal van de verdachte exact aangetroffen? Op of in het lichaam van het meisje is natuurlijk sterker bewijs dan alleen op de fiets. Is het aangetroffen spoor van bloed, speeksel, of sperma van verdachte afkomstig? De advocaat van de man, Job Knoester, verklaart in BN de Stem dat het DNA-spoor in deze zaak geen enkele duidelijkheid geeft en voor discussie vatbaar is. De behandeling van de strafzaak zal uitwijzen of de rechters er ook zo over denken.

Zie politiepersbericht
http://www.politie.nl/nieuws/2014/januari/17/09-verdachte-aangehouden-in-cold-case-onderzoek-nicole-van-den-hurk.html